23.03.2021

Мітынг-рэквіем у рамках патрыятычнай акцыі, прымеркаванай да Дня памяці Хатынскай трагедыі, прайшоў на Сенненшчыне<br />

Мітынг-рэквіем «Нам не забыцца тую фатальную дату» у рамках патрыятычнай акцыі, прымеркаванай да Дня памяці Хатынскай трагедыі, прайшоў на месцы спаленай разам з жыхарамі в. Марозаўка Какоўчынскага сельсавета ля помніка, усталяванага ў памяць аб гэтай страшнай падзеі. У ім узялі ўдзел прадстаўнікі мясцовай улады, грамадскіх арганізацый «Белая Русь», «Беларускі саюз жанчын», «Беларускае грамадскае аб'яднанне ветэранаў», «Беларускі фонд міру», Яноўскай школы.

Вёску Марозаўка ў Сенненскім раёне называюць сястрой Хатыні. З яе жыхарамі карнікі рассправились 22 жніўня 1942 года. Усе насельніцтва Марозаўкi - старых, жанчын, дзяцей - сагналі ў хлеў і падпалілі жыўцом. У ім загінулі 28 чалавек. У жывых засталося толькі трое жыхароў, якіх падчас расправы не было ў вёсцы. Сама Марозаўка была знішчана цалкам, разрабавана і спалена дашчэнту. Пасля вайны яна так і не адрадзілася. Яе зямля знаходзіцца на могілках вёсак у мемарыяльным комплексе Хатынь. Год таму зямля з в. Марозаўка была закладзена ў капсулу і перададзена на захоўванне ў крыпту Храма-помніка ўсіх святых у Мінску.

- Гэта страшная трагедыя, якая назаўжды застанецца ў нашай памяці, у нашых сэрцах, - адзначыў, выступаючы перад удзельнікамі мітынгу, кіраўнік спраў Какоўчынскага сельвыканкама Сяргей Цярэня. - Сёння знаходзяцца людзі, якія спрабуюць перапісаць гісторыю, абясцэніць перамогу над фашызмам. Мы заўсёды будзем памятаць пра гераізм нашых землякоў, аб іх бязмежнай любові да Радзімы, пра ахвяры сярод мірнага насельніцтва. І зараз наш доўг перад загінуўшымі - не забываючы мінулага, глядзець у будучыню. Ні на хвіліну мы не павінны забываць пра трагічныя падзеі, якія адбываліся на нашай зямлі, каб не дапусціць іх паўтарэння.

На мітынгу выступіла старшыня раённага савета ветэранаў і раённай арганізацыі «Беларускі фонд міру» Тамара Смірнова. Яна ўзгадала пра трагічныя днi жніўня 1942 г., калі быў вынесены смяротны прысуд мірнаму насельніцтву маленькай вёсачкі Сенненскага раёна. Кажучы сёння пра лёс Хатыні, мы ўспамінаем тысячы зверскi знішчаных вёсак, сказала Тамара Мікалаеўна. Аплакваючы ахвяр гэтых жудасных падзей, аплакваем кожнага трэцяга жыхара Беларусі, які загінуў падчас Другой сусветнай вайны. Гэта боль назаўсёды застанецца ў нашых сэрцах як памяць пра жорсткія злачынствы супраць чалавечнасці. І няма ім апраўдання.

- Мы, маладое пакаленне Рэспублікі Беларусь, ніколі не забудзем тых, хто не шкадуючы свайго жыцця, заваяваў свабоду і шчасце для будучых пакаленняў, - запэўніў навучэнец 8 класа Яноўскай школы, старшыня Савета піянерскай дружыны імя Канстанціна Заслонава Арцём Румо. - Абяцаем упарта вучыцца, каб быць годнымі нашай вялікай Радзімы, нашага гераічнага народа.

Намеснік старшыні райвыканкама, старшыня раённых арганізацый грамадскіх аб'яднанняў «Белая Русь» і «БСЖ» Зоя Фаміна заклікала памятаць аб подзвігу людзей на франтах, у тыле, тых, хто цаной свайго жыцця заваяваў для нас права жыць пад мірным небам. Інакш ніяк, бо забыццё падобна здрадзе.

Памяць пра спаленых жыхарах в. Марозаўка, аб усiх мірных жыхарах і воінах, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнікі мітынгу ўшанавалі хвілінай маўчання. Да падножжа помніка ўсталявалі лампадкі памяці, усклалі жывыя кветкі і вянкі.

«Голас Сенненшчыны», Ларыса МУКАМОЛАВА.

Фота аўтара.