25.02.2021

Дэлегат Аляксандр Гардзецкі: каб рэалізаваць ідэі, патрэбны патрабавальнасць да сябе і неабыякавасць да навакольных<br />

Зялёнае святло ініцыятывам

Чэмпіёны па жыцці

... Над заснежанымі дамамі ўюцца струменьчыкі дыму. Зіма не спяшаецца пакідаць Сенненскую глыбінку. Але нягледзячы на ​​холад, вуліцы аграгарадка Ходцы ажыўленыя - сельскае жыццё тут б'е ключом у любую пару года.

- Сумаваць народ не прывык, - кажа старшыня мясцовага сельсавета Аляксандр Гардзецкi, які праводзіць для нас невялікую экскурсію па акрузе. - Дзіцячы сад, клуб, бібліятэка, тры крамы, амбулаторыя, школы - агульнаадукацыйная, музычная, спартыўная... Плюс - разнастайныя гурткі для дзяцей. На тэрыторыі сельсавета два аграгарадка - Ходцы і Белая Ліпа, а агульная колькасць жыхароў - звыш 1,3 тысячы.

Насуперак скептыкам

Кіраўнік сельскай улады падкрэслівае: час паказаў правільнасць дзяржаўнай палітыкі. Хоць, калі паўсюдна ствараліся і ўладкоўваліся аграгарадкі, тут таксама скептыкаў хапала. Але сёння гэтыя вёскі - эпіцэнтры вытворчай, сацыяльнай і культурнай інфраструктуры. Яны зручныя і камфортныя для жыцця, тут усё больш ахвотна застаецца моладзь.
- Добра, што развіццё сельскіх рэгіёнаў і на новую пяцігодку ў прыярытэце, - адзначае Аляксандр Аляксеевіч. - На Усебеларускім народным сходзе, дзе я прысутнічаў упершыню, Прэзідэнт надаў праблемам вёскі шмат увагі.

- Што яшчэ вы як дэлегат пазначылі ў сваім працоўным нататніку, якія арыенціры пазначылі для сябе? - наша гутарка працягваецца ўжо ў кабінеце старшыні.
- Асноўныя палажэнні праекта праграмы - гэта база для таго, каб будаваць будучыню. Вызначаны галоўныя напрамкі, задачы і нават шляхі іх рашэння. Дадзена зялёнае святло новым ініцыятывам, неардынарным падыходам, крэатыўным стратэгіям, - падкрэслівае Аляксандр Гардзецкi. - Але гэта агульныя словы. Каб рэалізаваць ідэі, патрэбныя інструменты - творча стваральны настрой, патрабавальнасць да сябе і неабыякавасць да навакольных.

Для сябе я вылучыў усебаковае развіццё вёскі, і ў першую чаргу - вытворчасці. Людзям неабходна даць працу з годнай зарплатай, і ў гэтым кірунку яшчэ працаваць і працаваць. У першую чаргу кіраўнікам сельгаспрадпрыемстваў. Другі момант - выхаванне моладзі. Як казалі? Патрыятызм не ў модзе. Вось і з'явіліся прабелы. Так, гэта пачуццё сілком не прышчапіць, але чалавек павінен расці ў такой атмасферы, якая сама па сабе зробіць яго патрыётам.

Агульны клопат

Аляксандр Аляксеевіч пераходзіць да канкрэтных прыкладаў і вядзе нас... у музейныя пакоі. Так-так, вы будзеце здзіўлены, але пры сельскім Савеце адкрыты унікальны гістарычны куток. Вось велізарны і вельмі прыгожы саматканы дыван, які захаваў усе фарбы лета - як быццам квітнеючы луг раскінуўся за ваколіцай роднай вёскі... На жаль, таленавітай майстрыхі-ткачыхі з вёскі Лозава Таццяны Латышавай, чые кросны таксама захоўваюцца тут, ужо няма ў жывых. Але памяць засталася. Далей - шматлікія калаўроты, старажытныя прасы, газавыя свяцільні і іншыя прадметы побыту.
- Усё гэта збіралі мясцовыя жыхары, у тым ліку - школьнікі, якія зараз з задавальненнем вяртаюцца сюды на экскурсіі, - распавядае дэлегат. - Штосцi выявілі пры добраўпарадкаванні населеных пунктаў. Зносіш або разбіраеш пакінутыя старыя дамы, а там - сапраўдныя артэфакты. Дарэчы, толькі ў мінулым годзе ліквідавалі звыш двух дзясяткаў забытых хат - аблічча вёсак значна палепшылася. І гасцям прыемна, і вяскоўцам весялей.

Усталёўка на здароўе

Размова раптам перарываецца - што гэта за смех у калідоры?
- Ды гэта нашы спартсменкі прыйшлі, - тлумачыць сельскі кіраўнік.
Аказваецца, мы не бачылі самага галоўнага - два кабінета ў сельсавеце адведзены пад спортклуб «Алімп». З дзясятак сучасных трэнажораў ужо «акупавалі» актыўныя пенсіянеркі ў яркіх спартыўных касцюмах.
- Займаемся пастаянна, падтрымліваем форму, вось зараз да спаборніцтва па стральбе рыхтуемся - на наступным тыдні пройдзе, - рапартуе 65-гадовая Зінаіда Яскевіч. - Потым у нас - лыжныя гонкі. Эстафета. Узрост? Ды розны... Больш маладыя па вечарах ходзяць у школьную спартзалу, а тут займаемся мы - каму 50, каму 60, а ёсць і тыя, хто на восьмы дзясятак ступіў.

Да размовы падключаецца Зінаіда Сінякова. Ёй 66.
- Мы дакладна выконваем рэкамендацыі Аляксандра Лукашэнкі, - усміхаецца яна. - Прэзідэнт што сказаў на Усебеларускім народным сходзе? Асабістая зацікаўленасць кожнага чалавека ў захаванні свайго здароўя - важнейшыя за ўсе лекi. Хочаце доказ ягонай праўды? Не паверыце, але ў нас (пенсіянерка абводзіць рукой усю залу), на шчасце, пакуль ніхто не хварэў каранавiрусам!
Дамы смяюцца: куды гэтай заразе перад іх энергіяй! Тым больш - з такім старшынёй!
Аказваецца, Аляксандр Гардзецкi, які ўзначаліў сельсавет тры гады таму, усё жыццё звязаны са спортам. Нават у арміі ў Германіі служыў у спартклубе. Пасля дэмабілізацыі працаваў настаўнікам фізкультуры. Потым быў дырэктарам Сенненскай спартшколы, вядомай сваімі выпускнікамі, сярод якіх ёсць і алімпійскія чэмпіёны, і трохразовы чэмпіён свету. Дарэчы, сын Аляксандра Аляксеевіча Арцём таксама быў членам Нацыянальнай зборнай Беларусі па біятлоне.
З такім настаўнікам, жартуюць пенсіянеркі, хутка і яны выйдуць на сусветныя арэны. Ужо не раз перамагалі ў раённых спартландыях, а год назад Ходцаўскі сельсавет па арганізацыі спартыўна-масавай рабоце заняў другое месца ў краіне.

Дыскусія пра будучыню

...Што ж, трэніроўка скончаная. Вымераўшы ціск (абавязковая працэдура да і пасля заняткаў), бабулі-спартсменкi збіраюцца за сталом у пакоі адпачынку. Сумеснае чаяванне, дзе абмяркоўваюцца апошнія навіны і праблемы, - традыцыя. Старшыня сёння таксама запрошаны - да яго як да дэлегата Усебеларускага народнага сходу зноў ёсць пытанні. На гэты раз размова заходзіць пра маладых - не хочацца, каб вёскі выміралі. Месцы тут прыгожыя, азёрныя. Лясы поўныя грыбоў і ягад - жыць ды жыць. Вось толькі ўмовы патрэбны...
Аляксандр Гардзецкi распавядае пра ініцыяваную Прэзідэнтам новую праграму падтрымкі шматдзетных сем'яў. Бабулі і самі падказваюць: усё правільна, хай і далей замацоўваюцца ў вёсцы. Хто будзе ім, пажылым людзям, дапамагаць? Не ўсе ж старшыні сельсавета браць удар на сябе, як перад Новым годам. Галалёд, успамінаюць, быў тады такі, што аўтамагазін ў Бествiна, дзе жывуць адны пенсіянеры, ніяк не змог даехаць - каток, а не дарога. І тады Аляксандр Аляксеевіч па тэлефоне сабраў ад старых заяўкі, закупіў патрэбныя прадукты ў краме і на сваёй «Ніве» прыехаў у вёсачку.
- Вось бы тым, мітынгуючым з тлушчу, паказаць сапраўднае жыццё, - аднадушны ў палітычным плане ходцаўцы. - Працаваць не хочуць, бацькі не прывучылі. Прывыклі жыць на ўсім гатовым. А што самі дзяржаве далі? Нашы сельскія дзеці не такія! Утрымаць бы іх ...
Так, сялу ой як патрэбны маладыя рукі. І зрухі ў гэтым плане ўжо ёсць. Удзельніцы размовы пералічваюць: за апошні год тры шматдзетныя сем'і з Ходцаў ужо справілі наваселле. Наталля і Арцём Міцкевіч пабудавалі новы дом. Віктар і Ганна Дзядковы рэканструявалі сваю хату. А Віталь і Вераніка Мурашкевіч купілі новыя харомы за кошт бюджэту. Ва ўсіх - па трое дзяцей. Так што ёсць надзея, што пры падтрымцы дзяржавы прыхільнікаў вось такога, зусім не сумнага сельскага жыцця з кожным годам будзе станавіцца ўсё больш…

«СБ», begunova@sb.by