back_pattern
Бел

Адрас: 211117, г. Сянно, вул. К.Маркса,2

Е-mail: info@senno.vitebsk-region.gov.by

Тэлефон: (02135) 4-13-47

Гарачая лінія: (02135) 4-12-96

Парк Трох герояў Палац урачыстых абрадаў і фантан "Закаханыя"  Фізкультурна-спартыўны комплекс Парк Трох герояў Прырода Сенненшчыны Прырода Сенненшчыны Возера Сенненскае ЗАГС і фантан "Закаханыя" Помнік прыроды "Каплічка" Храм свяціцеля Мікалая Цудатворца г. Сянно
Парк Трох герояў

Навіны раёна

20 мая 2020

Супрацоўнікі Сенненскай раённай бальніцы дзеля поспеху ў барацьбе з COVID 19 некалькі тыдняў жывуць на працы

Пацыенты 29-гадовага ўрача Сенненскай цэнтральнай раённай бальніцы Андрэя Какойчанка любяць, калегі - паважаюць. Яго аўтарытэт настолькі вялікі, што 15 медыкаў ЦРБ, якія працуюць з заражанымі COVID-19, пагадзіліся з прапановай свайго кіраўніка часова перасяліцца ў бальніцу, каб больш эфектыўна дапамагаць пацыентам і пры гэтым не падвяргаць рызыцы родных і блізкіх.

Сам галоўурач у гутарцы з журналістам не вельмі гаваркі. Маўляў, проста выконвае свой абавязак. І дадае: сядзець у кабінеце і праводзіць бясконцыя нарады ў цяперашняй сітуацыі няправільна. Таму ўсюды і ва ўсе стараецца ўнікаць асабіста. Па-іншаму не ўмее.

- Сучасны лекар павінен не толькі быць прафесіяналам у сваёй спецыялізацыі, але і валодаць моцнымі ведамі па сумежных напрамках, - перакананы Андрэй Какойчанка. - Цяперашняя эпідэміялагічная сітуацыя гэта даказала: пульманолагамi прыйшлося стаць практычна ўсім. А яшчэ псіхолагамі і псіхатэрапеўтамі. Бо сярод пацыентаў шмат пажылых людзей, і, перш чым прыступаць да лячэння, трэба пазбавіць іх ад страху, усяліць упэўненасць у выздараўленні.

Галоўным урачом Сенненскай ЦРБ Андрэй Какойчанка працуе каля паўгода. Сам з Лёзненскага раёна, сюды прыехаў па размеркаванні пяць гадоў таму. Пачынаў працаваць хірургам, потым стаў загадчыкам хірургічным аддзяленнем. Перспектыўнага маладога кіраўніка заўважылі і, каб утрымаць у раёне, прапанавалі ўзначаліць ЦРБ. Сёння старшыня Сенненскага райвыканкама Ігар Мароз перакананы: рашэнне было правільным. Новы галоўны ўрач здолеў згуртаваць калектыў для асваення перадавых методык, тэхналогій і абсталявання. Актыўна прыцягвае да працы ў раёне ініцыятыўных калег. Прыклад з перасяленнем медперсаналу ў гэтым плане паказальны.

- Калі з'явіліся першыя выпадкі заражэння, мы правялі нараду, абмеркавалі сітуацыю. І прыйшлі да думкі: каб спыніць вірус, патрэбны неардынарныя меры. Шчыра кажучы, не асоба верылі, што ідэю падтрымаюць, але малады галоўны ўрач змог пераканаць калег. Ужо другі месяц яны жывуць і працуюць, не выходзячы за тэрыторыю ЦРБ. Пры гэтым забяспечаны ўсім неабходным. Гэта, безумоўна, дапамагло стрымаць далейшае распаўсюджванне COVID-19.

Перанёсшая каранавiрус віцябчанка Марыя Лебедзева сёння з захапленнем распавядае пра працаўнікоў Сенненскай ЦРБ, якія дапамаглі ёй справіцца з каранавiрусам: «Я думала, што такі ўзровень прафесіяналізму можна ўбачыць толькі ў кіно ці прачытаць пра яго ў кніжках, - гэта не так! Зараз я зусім па-іншаму гляджу на медыкаў, хоць з іх працай знаёма не па чутках: як-ніяк больш за 12 гадоў адпрацавала санітаркай у аперацыйным блоку дзіцячай абласной бальніцы».

Марыі Паўлаўне 66 гадоў. Каранавiрус нагнаў яе на дачы ў Сенненскім раёне, куды жанчына спецыяльна прыехала з горада разам з састарэлым бацькам, каб схавацца ад COVID-19. У разгар адасобленага адпачынку на градках патэлефанавалі сваякі і паведамілі: у некаторых членаў сям'і знойдзены каранавiрус. Дачнікі адчувалі сябе добра, але давялося звязацца з мясцовай амбулаторыяй і паведаміць, што ў іх пад бокам ёсць кантакты першага ўзроўню. У дом Лебедзевых прыехаў лекар агульнай практыкі Аляксандр Багіно, агледзеў і папярэдзіў: сёння іх наведаюць спецыялісты з раённага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі, каб узяць мазкі.

- Ужо на наступны дзень паведамілі: вірус выяўлены ў абодвух. З раёна прыбылі адразу дзве машыны - «хуткая» і легкавая, а кіраваў брыгадай малады чалавек у процічумным касцюме, - успамінае пенсіянерка. - Упэўненасць, выразныя каманды, дэталёвае веданне спецыфікі - падчас працы ў бальніцы я была знаёма і са сродкамі індывідуальнай абароны, і з метадамі дэзінфекцыі, але такога прафесіяналізму ніколі не назірала. За лічаныя хвіліны дом быў старанна прадэзінфікаваць, а нас пасадзілі ў машыну хуткай дапамогі. Бацька спрабаваў быў пярэчыць супраць шпіталізацыі, але малады спецыяліст быў настолькі карэктны і так душэўна з ім размаўляў, што ўсе сумневы развеяліся. Сеў разам з намі ў салон і суправаджаў, па шляху супакойваючы новых пацыентаў. Ужо на пад'ездзе да ЦРБ тата спытаў: «Хлопчык, а кім ты працуеш у бальніцы?» «Галоўным урачом», - сціпла адказаў малады чалавек…

«СБ», begunova@sb.by

Дзелавое супрацоўніцтва
Апытанне
Што для Вас найбольш важна ў вашай працы (будучай працы)?
back_pattern